คุยกับโอคุงวันนี้ถึงได้รู้ว่า มีคนอ่านสเปซเราเหมือนกัน แหม เห็นจีนจังเคยบอกว่าเข้าไปดูไม่ได้ เราเลยคิดว่าจะไม่มีใครเห็นเสียอีก (หัวเราะ)

 

ก็คุยกันเรื่องที่ตกรถ เอาหัวโขกถนน ตอนนี้รู้สึกขัดๆ ในคอยังไงไม่รู้ ปวดหลัง กลืนน้ำลายลำบาก คงต้องไปเอกซเรย์จริงๆ แล้วมั๊ง ...ไม่ค่อยอยากให้เป็นเรื่องใหญ่เลยน๊า เฮ้อ

 

ยังไม่ได้บอกคุณยักษ์เรื่องตกรถ ตอนที่คุยกันครั้งสุดท้ายก็คืนวันอาทิตย์ราวๆ เที่ยงคืน คุณยักษ์แพลนว่าจะโหมงานเอกสารให้เสร็จในอาทิตย์นี้  แต่โชคดีที่ไม่มีสัมมนาเช้าเลยไม่ต้องโทรไปปลุก อิ...  ถ้ารู้ว่าเราได้แผลอีกแล้วคงถอนใจยาววววววว  "ไหนบอกจะดูแลตัวเองดีๆ ไงเรา"

 

แหม....... เค้าก็ดูแลตัวเองดีๆ แล้วอ่า  แง๊ว >x<)  ไว้ผลตรวจออกมาแล้วค่อยบอกละกัน จะได้โล่งใจไปเปลาะนึง ยิ่งขี้เป็นห่วงอยู่ด้วย

 

เพิ่งรู้ว่าโอคุงรู้เรื่องคุณยักษ์เพราะอ่านสเปซ นึกว่าป้าต้อยเล่าให้ฟังเสียอีกนิ  เราเคยเล่าให้ฟังแค่สองคนคือแนนกับจีน แต่คิดว่าจีนคงเคยพูดกับป้าต้อย และป้าต้อยก็คงเคยพูดกับโอคุง  ที่แปลกใจคือ ชิชิรู้ด้วยแฮะ  สงสัยจะรู้ผ่านเบต้า เพราะเบต้าก็รู้ว่าเรามีสเปซ

 

ไม่ค่อยเล่าให้ใครฟังเรื่องคุณยักษ์ เพราะเคยถูกหัวเราะใส่จากคนที่มาถามเรื่องนี้ว่าเราเพ้อเจ้อ เรามันบ้าที่ปักใจอยู่กับคนเพียงคนเดียวมานานหลายปี ทั้งๆ ที่มีปัจจัยหลายอย่างบ่งบอกว่า สุดท้ายแล้ว เราอาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน

 

สำหรับเราที่รักการอยู่คนเดียว ชอบความเป็นอิสระ และไม่คิดจะผูกพันกับใครแล้ว เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้เรารู้สึกว่า อยู่คนเดียวมันก็ดี แต่ถ้าอยู่กับเขามันก็คงจะดีกว่า

 

ไม่ได้คบกับใครเพราะแค่อยากมีหรือเพราะแค่เหงา  แต่ตัดสินใจเพราะว่าเป็นคนๆ นี้ต่างหาก

 

ถึงสุดท้ายจะเป็นอย่างไร  ก็แล้วจะเป็นไง  นี่คือสิ่งที่เราตัดสินใจด้วยตัวเองแล้ว

 

ในระหว่างที่เรากำลังสู้อยู่ เขาก็สู้อยู่เหมือนกัน เราเหงา เขาก็เหงาเหมือนกัน มันไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่แบกรับความรู้สึกอย่างนี้ แต่อีกฝ่ายก็แบกอีกครึ่งหนึ่งอยู่เหมือนๆ กัน

 

เราไม่ได้เรียกกันและกันว่า "คนรัก"  แต่เรียกกันว่าเป็น คนที่อยากอยู่ด้วยมากที่สุด (หัวเราะ) คุณยักษ์บอกว่าถ้าใครถามว่าเรามีคนรักหรือยัง ให้ตอบไปว่า "มีคนที่ชอบแล้ว"  แต่ถ้ามีคนมาถามว่า เขามีคนรักหรือยัง เขาจะตอบว่า "มีแล้ว" เอ๊~~~~ มันต่างกันตรงไหน (หัวเราะ)  ทรรศนะของคุณยักษ์คือว่า เด็กผู้หญิงทุกคนควรจะเปิดตาให้กว้างๆ ก่อนจะบอกใครๆ ว่าใครสักคนคือคนรัก แค่ผู้ชายนั้น หรี่ตาให้แคบๆ หน่อยแหละดี เดี๋ยวจะเลือกมากจนเสียใจในภายหลัง เอิ๊ก~

 

สุดท้าย เพื่อนที่หัวเราะในตอนนั้น ก็หัวเราะปิดท้ายพร้อมกับคำพูดว่า  "ถ้าพ้นจากคนๆ นี้ไป แกก็คงไปบวชชีเลยสินะ"

 

 

ก็แล้วไง ?  (หัวเราะ)

 

 

อนาคตก็คืออนาคต อย่าไปคิดกังวลให้มากไป ถ้าจะได้อยู่ด้วยกันก็ได้อยู่เอง ไม่ได้ก็คือไม่ได้ ก็เท่านั้น

 

แต่ถ้าเราจะต้องอยู่กับใครสักคนไปจนชั่วชีวิต  คนๆ นั้นจะต้องเป็นคนที่เราตัดสินใจเลือกเองเท่านั้น ...เหมือนกัน

 

โทรศัพท์ดังขึ้นตอนบ่ายๆ หน้าจอโชว์ว่าเป็น "Private number calling" ไม่น่าจะมีใครอื่นนอกจากคนๆ นั้น แต่ว่าวันกำหนดกลับมันวันอังคารไม่ใช่เหรอ ก็กดรับสายไป เสียงปลายทางสุดแสนจะคุ้นเคย "It's me. Are you busy now ?"

 

เป็นไปตามความคาดหมายว่าเป็นเขา แต่เหนือความคาดหมายที่โทรมา (หัวเราะ)  นิสัยชอบรายงานตัวนี่แก้ไม่หายจริงๆ เลยนะ  ทั้งๆ ที่ไม่เคยบอกหรือบังคับให้ทำแท้ๆ

 

"ก็บอกไว้ หนูจะได้รู้ว่าตอนนี้พี่อยู่ตรงไหน"

ค่า ค่า~~ รู้แล้วค่า~ (หัวเราะ)

 

ยังไม่ถึงบ้าน ตอนนี้กำลังรอเปลี่ยนเครื่องไปลงโอซาก้า  เสียงลมพัดอู้ คุยกันลำบาก  โดนถามเรื่องการปฏิวัติเพราะบ้านเราอยู่ใกล้จุดยุทธศาสตร์สำคัญ ก็นะ...รถถังวิ่งพล่านแต่ก็ไม่ได้ลำบากอะไร  ทางนั้นก็ยังสบายดี เป็นห่วงอยู่ว่าอากาศเปลี่ยนแล้วจะเป็นหวัดง่าย แต่ไม่มีปัญหาอะไร แค่บ่นๆ นิดหน่อยว่าเหนื่อย เห็นข่าวแต่โทรกลับมาไม่ได้เพราะมือถือที่ติดไปดันไม่สามารถใช้ได้ที่ฝรั่งเศส รวมทั้งไม่ได้เอาแล็ปท็อปไป ก็เลยส่งเมล์มาไม่ได้ด้วย  แต่ก็ยังหัวเราะบอกว่า  "แต่พี่รู้ว่าหนูเข้าใจ  หนูเป็นคนมีเหตุผล คิดได้อยู่แล้ว"

 

(หัวเราะ) โดยส่วนตัว เราเองก็ไม่ชอบการงอนง้องแง้งด้วยเหตุผลหยุมหยิมอยู่แล้ว ไม่ชอบทะเลาะน่ะ ก่อนจะทะเลาะมันก็ต้องมีเหตุผลก่อน คุยกันก่อน คุณยักษ์เขาก็เป็นแบบนั้น ลงได้ทำงานแล้วก็หัวทิ่มหัวตำ เอาเวลาคิดเรื่องจุกจิกงอนงี้ไปตุ๋นน้ำแกงส่งเสบียงให้จะเข้าท่ากว่า  งานเขาก็เยอะอยู่แล้ว เราก็ใช่ว่าจะไม่ยุ่ง คุยกันเจอกันมันก็ควรจะคุยกันดีๆ ไม่ใช่ตะบี้ตะบันงอนด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ  เราว่าพยายามเข้าใจนิสัยแล้วมองข้ามๆ ไปบ้างทุกอย่างก็จะราบรื่นดี เพราะงี้ล่ะมั๊งถึงอยู่กันมาได้ตั้งหลายปี :-P

 

เราน่ะ ถนัดเรื่องหาเหตุผลอยู่แล้ว (หัวเราะ) อย่างคราวนี้ - - คุณยักษ์ยังไม่ถึงญี่ปุ่นด้วยซ้ำ แค่รอเปลี่ยนเครื่องบิน แต่พอโทรศัพท์ใช้ได้ก็รีบโทรมาทันที - - เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

 

เราไม่ใช่คนโลภมากนักหรอก :-P

exteen ล่มทีก็โผล่หัวมาทางนี้ที

 

หมู่นี้บลอคนู้นชักจะกลายเป็นไดอารี่มากขึ้นทุกที  ที่จริงไม่ค่อยอยากให้เป็นอย่างนั้นเลย คงเพราะช่วงนี้มีแต่เรื่องน่าปวดหัว  การทำงานกับคนเอาแต่ใจที่มีอำนาจเหนือกว่าเรา ทำไมมันอึดอัดขนาดนี้นะ  ปกติเรื่องแย่ๆ ที่ทำงานเราจะไม่เอามาบ่นให้ที่บ้านฟัง เพราะถือว่ามันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำและต้องมีความอดทนกับมันอยู่แล้ว  แต่วันนั้นน๊อตหลุดดังผึง ไม่ไหวแล้ว กลับมาระบายกับแม่ที่บ้าน  ทนไม่ได้จริงๆ กับไอ้นิสัย "จะเอาๆๆๆ" โดยไม่มองเหตุผล และไม่สนว่าเราต้องโยนรายงานทิ้งกว่า 50 หน้าและเสียเวลาที่ผ่านมามากแค่ไหน

 

จิตเสื่อม บ้าจริง

 

(หัวเราะ) ก็ตลกดี ทุกคนจะทำหน้าเหลอหลาเวลาเราแง่งๆ ขึ้นมา มีคนบอกว่าเพราะเราไม่ค่อยได้โกรธใครง่ายๆ เวลาทุกคนเห็นเราโมโหขึ้นมาก็เลยทำอะไรไม่ถูก ซะงั้นนะ (ฮา)

 

ดูพยากรณ์อากาศ มีประกาศเตือนพายุเข้าญี่ปุ่นพรุ่งนี้ พ่อกับแม่เรียกให้ดูข่าวพร้อมกันเลย (หัวเราะ) คุณยักษ์ไม่ได้อยู่คิวชูน่า แถมเพิ่งบินไปสัมนาที่ฝรั่งเศสเมื่อวันศุกร์ กว่าจะกลับก็วันที่ 26 นู่น พายุเลยไปไหนต่อไหนแล้ว (ดีไม่ดีลูกใหม่คงเข้ามาแล้วล่ะตอนนั้น 555)

 

เมื่อวานไปห้องสมุด หา thesis มาอ้างอิง proposal เพิ่ม  เจอทีสิสของ อ. ธง เมื่อ 14 ปีก่อน  รู้สึกแปลกๆ เหมือนกันที่มาเจอทีสิสของอาจารย์ที่สอนตัวเองอยู่ตอนนี้ ก็เลยอดหยิบมาดูไม่ได้ (ผู้หญิงสอดรู้สินะ 555) เพิ่งจะรู้ว่าอาจารย์ไปทำ consumer test แถวสตรีเซนต์จอห์นด้วย นับนิ้วย้อนไป เรากำลังอยู่ ป.5 สินะ  ช่วงนั้นมีพี่ชายใจดีเอาขนมมาให้ชิมบ่อยๆ เหมือนกัน  จำหน้าไม่ได้หรอก  แต่บางทีอาจจะเป็นอาจารย์ก็ได้  (หัวเราะ) คิดแล้วก็ขำ  นึกถึงกลอนของวิสลาวา ซิมโบร์สกาขึ้นมาอีกแล้ว  เราว่าทุกคนที่ได้เจอกัน รู้จักกันตอนนี้ มันก็คงเคยมีอะไรผูกพันกันมาทั้งนั้นนั่นแหละ (ทางศาสนาเขาเรียกทำกรรมร่วมกันมาสินะ :-P)

 

กำลังจะกลับบ้าน ว่าจะแวะไปเดินตลาดของมือสองที่โทเมเคยพาไป  แต่ไม่รู้มีทุกอาทิตย์หรือเปล่าก็เลยโทรไปถาม ปรากฏว่าโทเมกำลังเดินอยู่พอดี บังเอิญครั้งที่ 2 ในรอบวันสินะ (หัวเราะ) โชคดีจริงๆ เลยมีเพื่อนไปกินข้าวแล้วก็ซื้อของ  ของมือสองเนี่ย มันต้องไปกับเพื่อนถึงจะสนุก (^^)v

 

Update รายการคอส :  ถูกปลดจากบทจูเลียไปเป็นเฮกเตอร์แทน  เมื่อวานลืมย้อนกลับไปซื้อกางเกงขาห่วง แย่จริง

 

รายการของชำรุด : 

1. เชือกผ้าม่านขาด

2. แอร์น้ำรั่ว

3. คอมถ่านหมด (ตอนคุณยักษ์บอกคอมต้องใช้ถ่านนาฬิกา ตอนนั้นยังไม่ค่อยจะเชื่อ พอมาเจอจริงๆ ถึงรู้เนี่ยแหละ)

4. หมึกปริ๊นหมด

5. คีย์บอร์ดพัง  ตัว ธ กับตัว ฐ กดไม่ขึ้น ต้องย้ำหลายๆ ที

 

1. เพลงมาเธอร์กูส - หาข้อมูลประกอบฟิก เลยได้มาทั้งยวง หลายเพลงโคตรหลอนจนไม่นึกว่าจะเป็นเพลงเด็กเล่นเลยนะนั่น

2. โต๊ะอาหารวันคริสต์มาส - นี่ก็ประกอบ cage ตอน 2  หาข้อมูลพร้อมรูป เพลินดี

3. วงดนตรี - อยากอัพเรื่อง Within temptation กับ Lacuna Coil รู้สึกหมู่นี้ฟังโกธิคเมทัลเป็นหลักไงไม่รู้ อารมณ์รุนแรงสินะ (หัวเราะ)

 

- อยากเล่นเกม อยากเล่นซิมส์ขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล อยากแต่งบ้านมั๊ง

- เมื่อวันก่อนได้สแกน the Moon is made of green cheese II ของ Shisinden มา โฮกฮากมากมาย อยากได้มานานเต็มที น่าร๊าก น่ารัก  ตอนอ่าน Lagranian Point ของเซอร์เคิลนี้รู้สึกเหมือนรีมัสรักเจมส์มากกว่าซิเรียส แม่ยกรู้สึกหวิว (ฮา) แต่เล่มนี้ออกแนวครอบครัว น่ารักดี >w<

- อีกเรื่องคือ Innocent Drop เล่มนี้แฮร์เดร  ปกติเราเฉยๆ นะกับคู่นี้  แต่เล่มนี้โดนมาก มันรันทดดี มีฉากลงโทษของลูเซียสกับเดรโก ตอนเปิดเจอขนลุกเลย เรื่องนี้ดราม่าแล้วก็หวานกำลังดี ประทับใจๆ (^^)b

- หมู่นี้โดนถามอยู่บ่อยๆ ว่าทำไมถึงชอบเขียนดาร์ก  ที่จริงบางเรื่องเราว่ามันก็ไม่ดาร์กนะ อาจจะขมๆ หน่อย  ไม่รู้สิแฮะ เราชอบเรื่องที่มันมีปมมีอะไรให้เราคิดมากกว่าเรื่องหวานๆ อย่างเดียวน่ะ (แต่แน่นอนว่าเราก็อ่านฟิกหวานหรือฟิกเบาสมองเหมือนกัน) เรามักจะชอบคิดหาเหตุผลว่าทำไมคนนี้ถึงทำอย่างนั้น คนนั้นถึงทำอย่างนี้ ทำไมรีมัสเป็นคนอย่างนี้ ตอนที่เขารู้ว่าตัวเองผิดปกติจะเสียใจมากไหม ที่บ้านเขาจะเป็นยังไง ฯลฯ ง่ายๆ คือ เราชอบฟิกที่ทิ้งความรู้สึกเอาไว้หลังจากเราอ่านจบนั่นเอง

 

คงเป็นเหตุผลเดียวกับที่ชอบราดูร์อิออนนั่นแหละ (หัวเราะ)

Exteen ยังคงเป็นๆ หายๆ เหมือนเคย เพิ่งจะรู้สาเหตุว่าเป็นเพราะมีคนยิงฟลัดใส่ทำให้เว็บล่ม (อ่านจากบลอคเวบมาสเตอร์แชมป์ คุณแพทและคุณต่าย ฝ่ายเทคนิค exteen) เอาเถอะ พยายามคิดว่า เราทำได้ดีจนคนอื่นเกืดตาลุกจนพรวดพราดมาเผาบ้านก็แล้วกัน เหอๆ

 

โดยส่วนตัวก็ยังชอบ exteen มากที่สุดเพราะมันใช้ง่าย เปลี่ยนธีมได้หลากหลาย เราเองกว่าจะเขียน CSS ได้ก็แทบแย่ ถ้าจะต้องมานั่งเอาเขาเถือกกับ my space อีกนี่ เห็นทีจะขอบาย เก็บไว้เป็นบลอคไดอารี่ละกัน ไหนๆ ก็ "my space" แล้วนี่นะ :-P  ถ้าเป็นการเขียนบลอคหลัก ไม่ค่อยอยากจะเขียนเรื่องที่ค่อนข้างส่วนตัวเท่าไหร่

 

ช่วงนี้นอนดึก (ไม่สิ นอนเช้า) ทุกวัน  ทำนู่นทำนี่ไปเรื่อย  รู้สึกว่าเวลาวันหนึ่งๆ มีไม่พอยาไส้  นี่จะไปซื้อผ้ากับแนนวันจันทร์ ยังไม่ได้แกะแบบเลย โคตรจะชิว

วันศุกร์ เห็น Silver Diamond เล่ม 8 ออก  ก็ไปซื้อมาแล้ว  ของเลิฟบุ๊กแปลไม่ค่อยดี  เหม็นหมึกด้วย  ด้านเนื้อเรื่องก็ยังรั่วได้ใจเหมือนเดิม  ชอบโคกับคุโระมากเลย  โคนี่มันสุดๆ จริงๆ นอกจากน้าเหลือมแล้วฉันไม่คืดว่าจะมีงูที่ถูกใจได้อีกนะเนี่ย  เล่มนี้รู้สึกโทจิจะมีบทมากขึ้น (หรือเพราะเราสังเกตมากขึ้นหว่า ?) เดิมเราคิดว่าโทจิเป็นตัวประกอบมาตลอด  ตอนนี้เหมือนมีการพัฒนาคาแรกเตอร์ เริ่มแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นคนซื่อ ซื๊อ ซ์อ หลอกก็ง๊ายง่าย  แต่น่ารัก (ฮา)  ดูไปดูมา จิ้นคู่จิงุสะกับโทจิได้นะเล่มนี้  มีอาบน้ำด้วยกันอีกตะหาก กร๊าซ~  ตอนท้ายเล่มโทจิเปลี่ยนแบบชุด เป็นแบบแขนกุดคล้ายกับของคาสึฮิ 3 ตา  ถ้าคอสชุดนี้คงตัดง๊ายง่าย  แต่ถ้าคุณยักษ์เห็นใส่แขนกุดออกจากบ้าน แถมใส่ในไปงานการ์ตูนอีก มีหวังถลากลับมาเทศนากัณฐ์ใหญ่แหง  เหอๆ

 

นอกจาก SD ก็ซื้อการ์ตูนมาอีกเล่ม เห็นหน้าปกน่ารักดี จั่วชื่อภาษาไทยว่า "เจ้าชายห้องน้ำ"  พอกลับมาอ่านก็  เอ๊ะ... ทำไมเหมือนเคยได้ยินชื่อคอนราท... คอนราท กุนเธอร์ วูลแฟรม เกวนดัล... พลิกดูปก  อ้าว เคียวคาระมาโอนี่หว่า  การ์ตูนเรื่องนี้ได้ยินหลายคนพูด และเห็นมีคนชอบคอสกันด้วย สงสัยมานานแล้ว  จู่ๆ ก็ไปซื้อมาอ่านโดยไม่ทันตั้งตัวเฉยเลย 555+ อ่านแล้วชอบคอนราท  ชอบเสะอดทนน่ะ

 

โปรเจคคอสวางเรียบร้อย คร่าวๆ ช่วงนี้ก็เป็นอย่างนี้

-เดือน 11  คอส Silver Diamond = โทโนะ โทจิ  ,Comic market และไพรเวทสวนหลวง ร.9

- เดือน 12  คอส TB = ดีทริช  ,ไพรเวท    อยากลงอีเวนท์เหมือนกัน แต่ยังหาลงไม่ได้ รอดูตารางงานก่อน

- ปีหน้า  คอส COV = จูเลีย    ยังไม่รู้เวลา รอถามพวกโทเมก่อน

 

 

exteen ล่มอีกแล้ว  สงสัยจะได้เวลาหัดใช้ my space อย่างจริงจังเสียทีสินะ... (=w=;)

 

 

เพิ่งหัดใช้ใหม่ๆ อะไรก็ยังไม่เข้าที่เข้าทาง  แค่จะเปลี่ยนธีมยังงมหาอยู่เป็นวันๆ  ก็ฉันมันพวก techno-phobia นิ  คนอื่นๆ คงจะหากันแป๊บเดียวเจอสิน๊า... (=w=;)a 

 

 

ตอนนี้ก็พยายามลองใส่ภาพดู  ดูเหมือนว่าจะจัดภาพอิสระไม่ได้ ?  (หรือได้แต่ฉันหาไม่เจออีกแล้วหว่า...)  ก็... นะ ลองดู  ทุกอย่างต้องมีการเริ่มต้นครั้งแรกกันทั้งนั้นล่ะน่า ตอนนี้ก็ใช้วิธีเขียน tag กันไปก่อน (= =;)

 

 

อลิสในแดนมหัศจรรย์ จาก VOGUE  เพื่อความเข้ากับสถานการณ์

 

ก็ตอนนี้เพิ่งหลุดเข้ามาใน wonderland ที่มีชื่อว่า "My space" นี่นา

 

 

ถ้าคุ้นเคยกันเร็วๆ ก็ดีสิเนอะ